Terugblik

De themabijeenkomsten op een rij: 
 

- Expertmeeting Mannenemancipatie: 20 juni 2017
Emancipatie, dat gaat toch uitsluitend over vrouwen? Absoluut niet! Want of het nu gaat om herverdeling van arbeid en zorg, geweld, seksualiteit of seksuele diversiteit, de veranderende positie van jongens en mannen is van belang.
Daarom organiseerde Feniks deze expertmeeting Mannenemancipatie in De Kennismakerij. 
Tijdens de expertmeeting lichtte Jens van Tricht, directeur van De Emancipator, landelijk expertisecentrum voor mannenemancipatie, het Handelingsperspectief Mannenemancipatie toe. Interessant voor (semi)professionals in het sociaal domein, zorg en onderwijs. Lees alles over deze bijeenkomst na in het verslag.
Omroep Tilburg
maakte een filmverslag.

- Emancipatie in cijfers: 21 februari 2017
Was de waarschuwing van minister Bussemaker aan haar opvolger terecht dat emancipatiebeleid in de toekomst nodig blijft? De cijfers spraken voor zich op de thema-avond over de 'Emancipatiemonitor 2016’. Door middel van een interactieve quiz werd informatie gedeeld over de gloednieuwe 'Emancipatiemonitor 2016’ van het Sociaal Cultureel Planbureau. De positie van vrouwen en mannen op het gebied van gezondheid, onderwijs, betaalde arbeid, inkomen en politiek, het kwam allemaal langs. Een informatieve en leuke themabijeenkomst.  

- Praatavond over duurzame menstruatieproducten en de Groene Cup: 15 november 2016
In samenwerking met drogistreij de Gier. Vrouwen en hun menstruatiecyclus, de normaalste zaak van de wereld en toch voor velen een taboe.Wat voor invloed heeft de menstruatiecyclus op een vrouwenleven?Welke menstruatieproducten gebruik je? Hoe gezond zijn die voor je lichaam en de natuurHeb je wel eens gehoord van een menstruatiecup? Benieuwd naar hoe dat er uitziet en werkt?  Welke producten passen bij jou?Meer over ons 'koop er een, schenk er een' project."De praatavond vond ik echt interessant om mee gemaakt te hebben. Het ging niet alleen over het nieuwe product (de groene cup), maar ook over menstruatie/ - cyclus. Persoonlijk had ik er zelf nog nooit echt bij stil gestaan hoe de menstruatie je lichaam en hormonen beïnvloed, zeker wanneer je het zelf gaat reguleren door bijvoorbeeld de pil. Het verhaal omtrent menstruatie en kinderen krijgen heeft mij echt aan het denken gezet hoe ik verder mijn menstruatie ga ‘regelen’. De groene cup is volgens mij de perfecte oplossing tegen de schadelijke, dure en het milieuonvriendelijke maandverband en tampons", aldus een geïnspireerde bezoekster van deze praatavond.

- Geëmancipeerd of Feminist? 7 april 2016
Vrouwen en mannen hebben gelijke rechten. Dat vinden de meeste Nederlanders. Toch noemen maar weinig mensen zichzelf feminist. Vanwaar die terughoudendheid? Dr. Maartje Meijs onderzocht die intrigerende vraag in haar proefschrift. Waarom er huiver is voor het label feminist, legt Maartje uit in het eerste deel van haar lezing. In het tweede deel focust ze op de consequenties van identificatie met feminisme. Hoe wordt een feminist gezien in onze samenleving anno 2016? Er werden volop ervaringen uitgewisseld , vragen gesteld  en gediscussieeerd. Ondanks haar Engelstalige proefschrift was de lezing in het Nederlands

- Het vrouwelijke gezicht van armoede: 9 december
Samen met de Kennismakerij organiseerde Feniks een interactieve avond over het vrouwelijke gezicht van armoede. Met vraaggesprekken, een quiz en lokale initiatieven. Deelneemsters van Feniks vertelden hoe zij rondkomen met hun lage inkomen. 

-  'Terreur van de schoonheid': 26 november 2015
Door het programma Sophie in de kreukels is de druk van het schoonheidsideaal terug in de belangstelling. Dat was te merken! Voor een volle zaal (vrouwen en mannen) trapte sociaal onderneemster Danielle Monster met prikkelende stellingen haar lezing over de ‘Terreur van de schoonheid’ af. Eens of oneens: “Een beugel is een cosmetische ingreep en valt hierdoor in hetzelfde rijtje als botox en ooglidcorrectie.” “Iedereen moet zelf weten of zij of hij cosmetische chirurgie ondergaat. Feminisme gaat ook over keuzevrijheid’’. Na een levendige en open uitwisseling vertelde Danielle hoe maatschappij, opvoeding en omgang met leeftijdsgenoten het zelfbeeld beïnvloeden. Hoe het bijna onmogelijk is je af te sluiten voor de stortvloed van perfecte lijven in de (sociale) media. Ook al doen moeders nog zo hun best hun dochters tegen dit ideaalbeeld te beschermen, toch geven ze soms onbewust “verkeerde” signalen door aan hun dochters. Het filmpje van Dove sprak boekdelen!

De gevolgen van het schoonheidsideaal zijn schokkend: maar 10% van de jeugd vindt zichzelf mooi en 25% zou plastische chirurgie overwegen. Die ontevredenheid kan leiden tot een laag zelfbeeld, depressies en eetstoornissen. Over hoe meiden en vrouwen zich  kunnen wapenen tegen de beelden in de media, ging het tweede deel van de avond. Conclusie: ben je bewust van de invloed van het schoonheidsideaal en bespreek het in de opvoeding. Feniks kijkt terug op een supergeslaagde avond: goede opkomst, open discussie en veel complimenten.  

  -'Feminisme: (on)voltooid?': 9 juli 2015
Het feminisme heeft door de jaren heen veel bereikt: van het recht op abortus tot de erkenning dat gelijk werk een gelijk loon verdient. Hoe staat het er nu mee? Is de strijd gestreden, het feminisme voltooid? Hierover ging de themabijeenkomst op 9 juli, georganiseerd door de Brabantse Anarchistische kring (BAK), in samenwerking met Tilburgse Anarcho Sociëteit (TAS) en Feniks, Emancipatie Expertise Centrum Tilburg. Met meer dan veertig mensen was het volle bak. Gerda de Vries van Feniks gaf een inleiding waarbij zij uitgebreid vertelde over de feministische golven die Nederland gekend heeft. Een quiz en enkele stellingen gaven aanleiding tot een discussie over de doelen die er op het gebied van emancipatie nog te behalen zijn. De avond werd gemoedelijk afgesloten met het lied 'Er is een land waar vrouwen willen wonen', naar het gedicht van Joke Smit. De tekst van het lied is hier terug te lezen, nog altijd actueel!

  -'Sterk in vrouwenwerk':  16 juni 2015
Een netwerkbijeenkomst van Feniks, Movisie en Casa voor beroepskrachten en actieve vrijwilligers uit het vrouwenwerk. Zeventien vrouwen wisselden ervaringen uit over de kracht van hun organisatie of groep. Voor welke uitdagingen staan ze? Hoe kunnen ze hun krachten bundelen en elkaar versterken?  De deelnemers vonden de bijeenkomst nuttig en inspirerend. Na de zomer komt er een vervolg.  
Beoordeling: Inhoud: goed 86,6%.  Organisatie: goed 80%

 -‘Emancipatie doorgelicht’: 26 maart 2015
Feniks en het Sociaal Cultureel Planburo organiseerden op donderdagavond 26 maart een spraakmakende lezing over feiten en fictie van de emancipatie m/v naar aanleiding van de recent verschenen ‘Emancipatie monitor 2014’. Projectleider Ans Merens gaf een update en lichtte op deze avond alle ins en outs toe. Hoe verloopt anno 2015 het emancipatieproces in Nederland? Volgens sommigen gaat het veel te langzaam, terwijl anderen vinden dat het emancipatieproces al is voltooid. U kunt de sheets van deze avond opvragen bij Feniks ovv Emancipatiemonitor 2014 sheets lezing 26-3-2015

2014
- ''Breng je leven in beweging'': zondag 2 november 2014

'Vrouw in Focus'. De hoofdgast was Lucy Bathgate. Deze, van oorsprong Engelse vrouw, werkt bij de Gemeente Tilburg, afdeling “Economie en Arbeidsmarkt” en helpt ondernemers van start te gaan en verder. Daarnaast heeft zij een uitstekend netwerk en 2 dochters. Gedurende 23 jaar had zij haar eigen bouwbedrijf. Haar motto is “je hebt wat nodig is om in je kracht te staan”.

Hieronder leest u verder over haar tips/advies:

  • Blijf bij je eerste doel
  • Denk maar wat goed is om te doen, realistisch zijn. 
  • De beperking is soms in jezelf, praat met anderen
  • Kijk tussen de regels door, de regels mogen geen belemmeringen zijn.

De columniste en eregast van de middag was Marjan Smetsers, loopbaancoach in Tilburg. Haar speech was erg inspirerend.

"Breng je leven in beweging"

Een aantal jaren geleden werd ik alleen al moe bij het lezen van het thema van deze middag.

"Ook dat nog. Mijn leven in beweging. Ren ik al niet dag in dag uit achter de feiten aan en voor de troepen uit om mijn leven op orde te houden en nu moet er nog beweging in ook? Hoezo nog meer beweging, mijn hoela! ik wil rust, ik wil zitten, ik wil even niets!!"

Als singlemoeder kende ik weinig rust. Een drukke baan als winkelmanager, secretaris van de Ondernemingsraad en mijn huishouden. Dit betekende dat ik 6 dagen in de week sjouwde. Vergaderstukken bewaarde ik voor op mijn eigen bank in het weekend. Bij een van die stukken trof ik op een druilerige zondagmiddag de doorontwikkelde plannen aan van het bedrijfsonderdeel waar ik werkte. Las ik dat goed? De helft kleiner en geen zelfstandige vestiging meer? Een politiek verklaarbare keuze in deze tijden van economisch crisis, maar voor mij persoonlijk deed het pijn. Geen winkel, geen winkelmanager! Dag baan, dag inkomen. Een en een is twee. Liep ik daarvoor het vuur uit de sloffen? Wat moest ik nu? Waar moest ik heen met mijn ambitie en expansiedrift binnen een functie die op termijn zou verdwijnen. Nu heeft mijn werkgever een goed sociaal statuut, dus de eerste drie jaren hoefde ik mij financieel geen zorgen te maken, maar aan het eind van de rit hing toch dat zwaard van Damocles! Solliciteren dus! Alles wat maar een beetje in de buurt kwam van wat ik deed of al gedaan had, leek aantrekkelijker dan zonder inkomen te zitten. Ik schreef de ene brief na de andere. Schudde de verzonnen motivaties uit mijn mouw alsof het niets was. Die andere vaste baan moest er komen, want anders kon mijn dochter haar studie wel vergeten, moest ik het huis verkopen en zou ik uiteindelijk in de WW terechtkomen. De beren op de weg vermenigvuldigden zich alsof het konijnen waren en al snel sliep ik slecht, zag ik geen toekomst en werd ik nog vermoeider van alle dagelijkse bezigheden dan voorheen. Die gingen namelijk gewoon door. Er moest iets veranderen, maar wat? Ik kon mezelf nauwelijks nog aankijken in de spiegel. Wie was die vrouw, die maar bleef hollen in deze schijnbaar uitzichtloze situatie? Voor wie deed ik dat eigenlijk? En waarom? Met alle drukte en beweging in mijn leven zat er geen beweging meer in mij. Ik draaide alleen nog neerwaarts rond in kringetjes in mijn eigen hoofd. Dit kon toch niet de bedoeling zijn!

Tijd om afstand te nemen! Rust in de kop! Maar hoe doe je dat?

Meditatie! Een toverwoord volgens sommigen. Dat maar eens proberen dan. In het begin was het hangen en wurgen. Hoezo alleen maar aandacht voor mijn ademhaling? Mijn hoofd liep om en tien minuten stilte leken een eeuwigheid te duren. En dan al die gedachten die voorbij komen. Wat kan een mens bedenken in zijn eigen bovenkamer! Om gek van te worden. Toch heb ik doorgezet. Al snel werd het routine om dagelijks op mijn matje te zitten, mijn gedachten te laten voor wat ze waren. Het werd rustiger van binnen en er ontstond ruimte. De beren hadden kennelijk een ander pad gekozen. Op mijn weg waren ze verdwenen. In mijn hoofd werd het stiller. In deze momenten van stilte voelde ik letterlijk het bonken van mijn hart. Op dat ritme van mijn hartslag kwamen mijn dromen en verlangens weer tot leven. Ik voelde weer waar ik energie van kreeg en mijn wereld voelde al snel veel ruimer. Ik wist wat ik wilde en hoefde geen motivaties meer te verzinnen. Ik was gemotiveerd! Diende een studieverzoek in bij de werkgever, dat helaas werd afgewezen, maar liet me niet uit het veld slaan. Ik zou mijn doel bereiken, hoe dan ook.

Inmiddels kijk ik terug op twee overvolle maar fantastische jaren, waarin ik naast een fulltime baan en mijn huishouden een opleiding heb gevolgd die mij in staat stelt om mensen te begeleiden en te coachen. En hoewel ik het drukker heb dan ooit, heb ik nog steeds energie over. Mijn spaarrekening is geplunderd, voorlopig dus geen vakantie, want tja studeren is duur, maar ik voel mij een rijke vrouw. Het woord ‘moeten’ heb ik kunnen vervangen door ‘mogen’ en ik geniet van de dingen die ik doe.

Ik hol niet langer vanuit de angst om iets te verliezen of de paden, met verwachtingen, die door anderen zijn uitgestippeld, maar ik leef mijn eigen leven en mijn eigen droom. Ik heb vertrouwen in mezelf en in de toekomst.

Mijn leven kwam pas echt in beweging nadat ik een schijnbaar kleine beweging van 20 centimeter van binnen heb gemaakt. Niet meer verzinnen met mijn hoofd, maar voelen met mijn hart wat ik in deze wereld wil, kan en mag doen.

Marjan Smetsers


Contactformulier: